Oficjalnie znany jako format MPEG-4 Audio, M4A został opracowany przez wiele firm, takich jak Bell Labs, Dolby Laboratories, Microsoft, Towarzystwo Fraunhofera i inne. Został wydany w 1997 roku, a jego rozszerzenie nazwy pliku to .m4a.
Zaprojektowany jako następca MP3, M4A to format audio, którego dane są kodowane za pomocą Advanced Audio Coding (AAC). Jest on również częścią standardów MPEG-2 i MPEG-4.
Ponieważ format ten wykorzystuje kodek AAC, jest również znany pod tą nazwą.
Jest on wykorzystywany głównie przez firmę Apple. Jest więc domyślnym formatem muzycznym w iTunes, Apple Music i jest kompatybilny z urządzeniami z systemem iOS.
Zalety i wady formatu M4A
M4A to standardowy format cyfrowego dźwięku, obowiązujący przy cyfrowej dystrybucji muzyki. Ale, jak wszystko, ma swoje zalety i wady. Możesz je szczegółowo zobaczyć poniżej.
Zalety
- Małe rozmiary plików. Format M4A wykorzystuje kompresję stratną. Jako taki jest około dziesięć razy mniejszy niż pliki nieskompresowane przy zachowaniu akceptowalnej jakości dźwięku. To niewątpliwie czyni go odpowiednim formatem do cyfrowej dystrybucji treści audio.
- Lepsza technologia kompresji. M4A posiada bardziej zaawansowaną technologię kompresji niż MP3. W rezultacie pliki M4A są mniejsze niż pliki MP3.
- Jakość. Format M4A brzmi lepiej niż MP3, nawet przy tym samym bitrate.
Wady
- Kompatybilność. Choć M4A jest standardem audio, to nie jest on dokładnie uniwersalny. Tylko kilka urządzeń obsługuje go natywnie, a są to urządzenia Apple i telefony z systemem Android. Większość urządzeń i odtwarzaczy multimedialnych nie potrafi otworzyć plików M4A.
- Jakość. Chociaż M4A brzmi lepiej niż MP3, to nadal jest to format stratny. Oznacza to, że jest przyzwoita, ale nie tak wysoka jak w przypadku formatów bezstratnych, takich jak FLAC czy ALAC.